Чэраз поле лес ішла каляда

У гэтым годзе, як і мінулыя два, наша вяселая кампанія маленькіх этнографаў завітала на каляды ў вёску Гожа. Атрымалась не толькі пакалядаваць но і фальклер сабраць, бо жыве там шмат перасяленцаў з гомельскай вобласці якія ахвотна самі нам і спявалі і таньчылі.
вось і наш невялікі фотаагляд:

Каляды

 Каля́ды (Сьвяты́и вэчори́) — дахрысьціянскае сьвята, зьвязанае з пэрыядам зімовага сонцастаяньня. З усталяваньнем хрысьціянства было прымеркаванае да сьвятаў Раства

Хрыстовага і Вадохрышча.

Каляды працягваюцца з 24 сьнежня па 6 студзеня (з 6 па 19 студзеня па старым стылі), ахопліваючы тры сьвяты: Раство, Новы год і Хрышчэньне (Вадохрышча). Да кожнага з гэтых сьвятаў гатавалася абавязковая рытуальная

Гарадзенцаў павіншавалі з Калядамі (фота)

Больш дзясятка калядоўшчыкаў віншавала гарадзенцаў па-беларуску. Сярод персанажаў, што віншавалі жыхароў горана на Нёмане, былі і каза, і жаўнер… У гэтым годзе ў гарадзенскіх калядоўшчыкаў з’явіліся таксама новыя персанажы. Па словах арганізатараў, калядаванне ў горадзе ўжо стала традыцыяй.

Пра калядаванне ў Гародні распавядае адна з арганізатарак мерапрыемства.

Ішла каляда сялом-сялом…

У "Вячэрнім Гродна" змешчаны артыкул Юлі Катаржынскай пра наша Калядаванне ў Гожы. Фотаздымак Анастасіі Роўба. Чытаем і ўзгадваем, як тое было...

Ішла каляда сялом-сялом…

Зімовыя святы заўсёды былі чаканымі і жаданымі. Моладзь збіралася разам і хадзіла калядаваць. Пасля нейкага перапынку традыцыя пачала аднаўляцца.

На Шчодры вечар, 13 студзеня, я далучылася да кампаніі моладзі, што выбраліся калядаваць у Гожу.

Каляднікі

“Каляднікі” – малюнак Міхал Эльвіра Андрыёлі. Дакладна сказаць не магчыма, але мяркуем малюнак быў зроблены у межах 1885 -1890 года на Гродзеншчыне. У гэты ж час быў зроблены малюнак Гродзенскай Каложскай царквы (1887г). На фотаздымку “Каляднікі” можна разглядзець цікавасці каляднага пераапранання: каза нават выглядзіць амаль як сапраўдная, мядзведзь і вельмі цікавы бусел (дарэчы, характэрны персанаж для Гродзеншчыны).